HomeHoe werkt het?Credits kopenOver onsEmail consultBlogVacatures

Wat en wie mis je nou echt na een verbroken relatie?

Dat niemand een relatie start om deze op enig moment te verbreken, is logisch. En toch, er worden meer relaties verbroken, dan in stand gehouden. Een triest gegeven. Als het zo is, dat we maar met moeite een relatie in stand kunnen houden, moeten we dan niet eens heel objectief er naar gaan kijken, waardoor dit komt.

Misschien best wel een goed idee, maar hier zal ik in een ander blog aandacht aan besteden. Waar het in dit blog omgaat, is dat we na het verbreken van een relatie, in een verdrietige, pijnlijke situatie terecht komen.

Ook als kies je er zelf voor, ook al voel je een gevoel van bevrijding, de periode na het verbreken, is voor ieder toch een rouwproces. Het verbreken is er niet voor niets. En vaak hebben we nog geprobeerd het af te wenden, het te voorkomen. Soms blijven we daarmee veel te lang doorgaan, wat de periode daarna zomaar veel heftiger kan maken.

Het rouwproces hakt er hard in, zeker bij diegenen die het niet zagen aankomen, het niet willen. Het is een periode van het niet kunnen begrijpen, op zoek gaan naar de reden, de hoop of het toch nog weer goed kan komen. Naarmate de tijd vordert, komen de meesten wel bij het accepteren van de situatie en zijn ze het rouwproces door. Vaker komen we ook krachtiger uit de strijd.

We zien ook dan ook vaak zelf wat we beter anders hadden kunnen doen en als we dat weten, weten we ook dat we het zo nooit meer zullen gaan aanpakken. Maar die heftige periode na de breuk, wat kunnen we een gevoel van gemis ervaren. Dat kan zo intens zijn, dat we er maar heel moeilijk vrede mee kunnen hebben en willen niets liever dat alles weer bij het oude is.

Wat is het oude? En wat mis je. Jezelf deze vragen eens stellen als je in de heftige periode van loslaten zit, gaat je helpen, de dingen wat meer in een realistisch perspectief te gaan zien. Als je jezelf de vraag stelt, wat mis ik, mis ik de ander, of het leven samen. Dan gaat het brein met deze vragen aan de slag.

Dan kom je misschien wel tot de conclusie dat het gemis niet eens zozeer de persoon zelf is, maar meer wat er samen was. We zien dan ook vaak, want we gaan anders door het stellen van de vragen naar de situatie kijken, dat we wel erg hard aan de ander hebben moeten trekken om dingen voor elkaar te krijgen. Dat de ander eigenlijk helemaal niet vanuit bereidheid iets wilde betekenen, dat die veel te veel zijn eigen gang ging, waardoor het accepteren op gang komt.

Je gaat de situatie herschrijven, maar dan op een andere manier. Je begint dingen te zien, waar je eerst blind voor was, je maakte er zelf iets heel moois van, terwijl dat in werkelijkheid er misschien wel helemaal niet was. Jullie zijn niet voor niets uit elkaar.

Om voor jezelf de vraag te stellen, mis ik de persoon, of kon ik die op het laatst wel schieten, of mis ik de oude manier van leven, kun je ineens er heel anders naar gaan kijken. Dan word je blik weer helderder en zet je het genezingsproces van de diepe onzichtbare wond in gang.

Want zeg nou zelf, had de ander alles voor je over, zocht de ander elke keer het randje op, was die lui, wat had die nou echt voor je over. Wie weet is de ander wel vreemd gegaan en was je zo bang de ander kwijt te raken, dat je verder bent gegaan. Maar je niet bewust was dat vreemd gaan, de ander jou verschrikkelijk mee heeft gekwetst en dus ook geen respect voor je heeft. Je op eieren liep, het vertrouwen compleet kwijtraakte.

Vaak verwarren we het gemis en is het goed voor jezelf helder te krijgen wat je nu echt mist en vaak is het niet de persoon waarmee je hebt gebroken. Dat zie je achteraf pas. Bel of chat er gerust eens met een medium of paragnost over, zij geven je graag inzichten in jouw droevige situatie.

Medium Von
 

Datum: 08-06-'19

Terug naar overzicht
Een moment geduld...
Als respons van de website uit blijft,
neem dan contact met ons op.

Contact Sluiten